“Saya mengambil keputusan ini demi menyelamatkan negara!” Perutusan dramatik Presiden Tunisia, Kais Saied, suatu ketika dahulu kini menjadi titik mula kepada sebuah fasa paling hitam dalam sejarah demokrasi moden Tunisia.
Lima tahun berlalu sejak malam berdarah 25 Julai 2021 itu, langkah drastik beliau memecat Perdana Menteri Hichem Mechichi, menggantung parlimen, dan memerintah secara mutlak menerusi dekri kini bertukar menjadi satu rejim kuku besi baharu yang mengheret negara ke kancah krisis ekonomi dan penindasan total.
Tindakan Saied yang pada awalnya mendakwa bersandarkan Artikel 80 Perlembagaan 2014 bagi menyelamatkan Tunisia daripada kelumpuhan parlimen dan kegagalan pengurusan pandemik COVID-19, mendapat tentangan hebat daripada pihak pembangkang utama.
“Ini merupakan satu rampasan kuasa terhadap perlembagaan dan revolusi rakyat!” bidas bekas Ketua Parlimen dan pemimpin parti Ennahda, Rached Ghannouchi, yang kini merana di dalam penjara akibat siri tangkapan politik oleh pihak berkuasa.
Slogan keramat Ghannouchi itu kini menjadi laungan abadi puak pro-demokrasi yang melihat institusi kepresidenan telah merobek kebebasan yang dimenangi menerusi revolusi Arab Spring 2011.
Walaupun pada fasa awal siri ‘pembersihan’ politik tersebut disokong oleh sebahagian rakyat yang muak dengan korupsi, pandangan masyarakat hari ini nyata berbelah bahagi.
“Kami sudah bosan dengan kelumpuhan politik yang berlaku selama bertahun-tahun,” kata Amine, seorang pemuda tempatan yang dahulunya menyokong tindakan berani presiden bagi membersihkan parlimen.
Bagaimanapun, nada seumpama itu kian tenggelam apabila janji transformasi ekonomi Saied gagal membuahkan hasil.
Tunisia sebaliknya terus parah dihantam inflasi, catuan air yang melumpuhkan, isu kejatuhan mata wang, serta siri potongan bekalan elektrik yang kritikal.
Cengkaman Kuasa dan Pilihan Raya Kontroversi
Selepas membubarkan parlimen sepenuhnya pada Mac 2022, Saied mengukuhkan kedudukannya dengan menggubal perlembagaan baharu dan membubarkan Mahkamah Agung.
Di bawah undang-undang baharu ini, beliau berjaya mengekalkan jawatannya dalam pilihan raya presiden lalu dengan meraih 90.69% undian.
Walau bagaimanapun, kemenangan besar itu dipandang sepi oleh pemerhati antarabangsa.
Hal ini kerana peratusan keluar mengundi mencatatkan rekod paling rendah dalam sejarah iaitu sekadar 28.8%, berikutan tindakan boikot besar-besaran oleh parti lawan serta siri sekatan dan pemenjarakan ke atas calon-calon bertanding.
Kebangkitan Semula Kemarahan Jalanan
Situasi semasa di bandar Tunis kembali membara apabila siri mahkamah menjatuhkan hukuman penjara sehingga puluhan tahun ke atas puluhan aktivis dan peguam atas tuduhan “konspirasi menentang keselamatan negara”.
Keadaan ini disusuli tindakan rejim mengehadkan kebebasan media secara agresif.
“Keluar! Keluar! Tinggalkan tampuk kuasa!” laung ratusan penunjuk perasaan dalam gelombang protes jalanan terbaharu yang membanjiri ibu kota.
Slogan-slogan keras yang dahulunya digunakan untuk menumbangkan diktator Zine El Abidine Ben Ali pada tahun 2011 kini kembali berkumandang, namun kali ini ia ditujukan khas buat Kais Saied.
Ketika negara masih diletakkan di bawah pengisytiharan darurat lanjutan, Tunisia kini berada di persimpangan jalan yang amat kritikal antara mengekalkan ketenteraman besi rejim presiden atau berhadapan ledakan revolusi rakyat pusingan kedua.
