Presiden Venezuela Nicolas Maduro hadir di mahkamah persekutuan Manhattan pada hari Isnin selepas rampasan paksa beliau oleh pasukan khas AS di bumi Venezuela hujung minggu ini, menandakan perkembangan terkini dalam serangan awam Washington terhadap undang-undang antarabangsa dan kedaulatan negara.
Menculik ketua negara berdaulat dan membawanya ke mahkamah asing untuk perbicaraan tidak ada kena mengena dengan penguatkuasaan undang-undang; ia hanyalah ‘pertunjukan telanjang’ kesediaan Amerika untuk menggunakan kuasa mentahnya.
Operasi ketenteraan Washington yang berani terhadap Venezuela menetapkan duluan yang berbahaya: bahawa mana-mana negara yang mempunyai kuasa yang mencukupi boleh secara unilateral memaksa kehendaknya ke atas negara lain, mengurangkan ketenteraman antarabangsa kepada persaingan kekuatan yang kejam.
Dalam sistem antarabangsa yang sebenar, tiada negara boleh bertindak secara sah sebagai anggota polis antarabangsa, dan tiada negara boleh melantik dirinya sebagai hakim antarabangsa. Undang-undang antarabangsa tidak mengiktiraf peranan sedemikian.
Kuasa untuk menguatkuasakan keadilan merentasi sempadan terletak pada institusi pelbagai hala, bukan dengan tindakan paksaan unilateral yang dilakukan pada masa dan tempat pilihan sesebuah negara.
Malah, Washington telah mematahkan tuntutan kesahihannya sendiri, secara sukarela mendedahkan ketamakannya terhadap sumber asli. Tidak lama selepas operasi ketenteraannya terhadap Venezuela, Presiden A.S. Donald Trump secara terbuka menggesa pemangku Presiden Venezuela Delcy Rodriguez untuk memberikan Amerika Syarikat “akses sepenuhnya,” terutamanya kepada sumber minyak Venezuela.
Tuntutan terus terang ini mengesahkan apa yang telah lama disyaki oleh dunia: operasi itu tidak pernah mengenai keadilan, tetapi langkah berani untuk kawalan strategik dan rampasan ekonomi. Retorik penguatkuasaan undang-undang hanyalah venir sinis untuk dasar pengekstrakan sumber dan penguasaan empayar.
Malangnya, ini bukanlah kes terpencil. Daripada campur tangan berulang di Amerika Latin kepada pencerobohan ketenteraan di negara-negara Timur Tengah yang dijalankan tanpa kebenaran antarabangsa, penggunaan kekerasan secara unilateral telah menjadi instrumen doktrin asing A.S. yang biasa digunakan oleh pembuat dasar A.S. sebagai satu kebiasaan.
Dunia tidak memerlukan seorang anggota polis antarabangsa — terutamanya seorang yang menganggap keadilan sebagai sesuatu yang boleh dilupuskan. Apa yang dunia benar-benar perlukan ialah ahli komuniti antarabangsa yang bertanggungjawab — negara-negara yang menghormati kedaulatan, mematuhi undang-undang antarabangsa, dan mengejar akauntabiliti melalui cara pelbagai hala.
Keselamatan kolektif dan hak sah semua negara, besar atau kecil, mesti dijaga berdasarkan undang-undang antarabangsa, bukan undang-undang rimba.
